Dziecięce biegunki

Powodują szybkie odwodnienie organizmu, są bardzo groźne dla dzieci, a szczególnie dla niemowląt. Występują tym częściej, im dziecko jest młodsze. Biegunki są niezwykle częstym objawem infekcji u dzieci. Jak je leczyć?

Dziecięce biegunki występują w przebiegu wielu chorób układu pokarmowego, chorób ogólnych, a także schorzeń zlokalizowanych poza przewodem pokarmowym. Najczęstszą ich przyczyną są jednak zakażenia wirusowe, zwłaszcza te wywołane przez rotawirusy, którym często towarzyszą wymioty oraz gorączka.

1 biegunka, biegunka u dziecka, biegunka u dziecka pomoc, biegunki dziecięceZakres prawidłowej częstości oddawania stolca w ciągu doby u niemowląt karmionych naturalnie wynosi 1–10 razy, u niemowląt karmionych sztucznie 1–4, a u dzieci w wieku od 1 do 4 lat 1–2 razy na dobę. Liczba i jakość wypróżnień u dzieci zależą głównie od wieku i sposobu żywienia. Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia, z biegunką mamy do czynienia wtedy, jeśli u niemowląt, karmionych sztucznie lub w sposób mieszany, dochodzi do wydalenia ponad trzech płynnych czy półpłynnych stolców w ciągu doby lub jednego stolca wykazującego anomalia w postaci krwi, dużych ilości śluzu lub ropy.

Ze względu na szeroką normę wypróżnień, definicja ta nie odnosi się do niemowląt karmionych wyłącznie piersią. Mogą one bowiem oddawać kilka, a nawet kilkanaście stolców na dobę. Biegunką może okazać się nawet jedno nieprawidłowe wypróżnienie polegające na płynnym lub półpłynnym stolcu z domieszką ropy, krwi bądź znacznej ilości śluzu, albo nagłe zwiększenie liczby wypróżnień w porównaniu z dotychczasowym rytmem. U tych dzieci biegunkę rozpoznajemy dopiero wtedy, gdy wyraźnie zmienia się ilość wypróżnień oraz ich charakter.
Biegunki występujące u dzieci dzielimy na ostre, gdy trwają nie dłużej niż 10–14 dni, przewlekające się, gdy utrzymują się ponad 14 dni oraz przewlekłe, których czas przekracza 30 dni. Biegunka ostra charakteryzuje się nagłym początkiem oraz wydalaniem stolców o dużej zawartości wody. Ostra biegunka u dzieci ma głównie podłoże infekcyjne. Najczęstszym jej powikłaniem jest odwodnienie. Kontynuacją tego typu biegunki jest z kolei biegunka przewlekająca się. Wymaga ona znalezienia przyczyny i rozpoczęcia celowanego leczenia etiologicznego. Ostatni rodzaj biegunki – przewlekła, może być następstwem zarówno ostrej i przewlekającej się. Częściej jest ona jednak spowodowana nieinfekcyjną przyczyną (np. zaburzenia motoryczne, choroby zapalne jelit, wrodzone defekty enzymatyczne). Postawienie diagnozy i rozpoczęcie leczenia biegunki przewlekłej wymaga niestety przeprowadzenia wielu specjalistycznych badań.
Każda biegunka jest stanem mogącym doprowadzić do szybkiego odwodnienia u dziecka, z tego powodu zawsze należy nadzorować jej przebieg. W leczeniu zaleca się przede wszystkim podawanie tzw. doustnych płynów nawadniających. Nie powinno się natomiast stosować leków zwalniających perystaltykę. Powodują one bowiem zmniejszenie wydalania czynnika sprawczego dolegliwości. W przypadku, gdy biegunka przebiega z ciężkim odwodnieniem, dziecko jest nieprzytomne lub występują uporczywe wymioty należy zastosować odpowiednie dożylne nawadnianie w szpitalu.

Najważniejsze przy pojawieniu się biegunki u dziecka, to podjęcie leczenia. Nie powinniśmy lekceważyć dolegliwości, ponieważ nieleczona może doprowadzić do groźnych dla zdrowia powikłań. Do najczęstszych z nich zalicza się odwodnienie, kwasicę metaboliczną, utratę przytomności, drgawki, niewydolność krążenia, przednerkową niewydolność nerek, a także wgłobienie jelit.

Autor: Justyna Dominiak

Źródło: „Dziecko z biegunką – problem dla lekarza POZ” – dr hab. n. med. Elżbieta Czkwianianc;

PRportal.pl – informacje prasowe dla biznesu