PRACA NA 50+

przez | 23/07/2008

Polska ma jeden z najniższych wskaźników zatrudnienia osób powyżej 50. roku życia. Opóźnia się termin wprowadzenia rządowego projektu „Solidarność pokoleń 50+”, który miał umożliwić  osobom starszym znalezienie pracy. Pomoc ze strony rządu  przyjdzie nie wcześniej niż w przyszłym roku. Co zrobić, aby osoby po 50. roku życia mogły nadal być aktywne zawodowo? W krajach Unii Europejskiej pracuje 42,5 proc. osób w wieku 55-64 lat, w Polsce jedynie 28,1 proc. Mamy również najwyższy we wszystkich krajach UE odsetek rencistów (13 proc.) i jednocześnie najniższy wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

Doświadczenia zachodnioeuropejskie ukazują, iż 50-latków nie powinno się pozostawiać na marginesie rynku pracy. Jednak realia polskie przedstawiają się odwrotnie. Z badań przeprowadzonych przez instytut badawczy Ipsos Polska w połowie 2007 r. wynika iż w ciągu ostatnich 12 miesięcy, aż 68 proc. respondentów po 50. roku  życia nie otrzymało z PUP żadnej oferty pracy, a ponad 91 proc. nie otrzymało również oferty udziału w szkoleniach. Oczywiste jest, że osobom z tej grupy wiekowej towarzyszą w pracy pewne naturalne utrudnienia – szybciej się męczą, zwykle nie są tak kreatywni jak młodzi pracownicy, częściej chorują. Jednak grupa ta posiada  również niezwykle istotny kapitał, jak chociażby zdobywane przez lata doświadczenie zawodowe, kontakty i wiedzę. „Praktyka pokazuje również, że wraz z wiekiem wzrasta lojalność wobec pracodawcy. Istnieje więc bardzo małe prawdopodobieństwo, że  taki pracownik porzuci z dnia na dzień firmę lub wyjedzie za granicę. Z kolei lojalny i doświadczony pracownik to zysk dla pracodawcy.” – komentuje Marek Jurkiewicz, Dyrektor Handlowy Start People, Agencji Pracy i Doradztwa Personalnego.

Jedną z popularnych metod aktywizacji zawodowej tej grupy potencjalnych pracowników jest umożliwienie im skorzystania z elastycznych form zatrudnienia. Dzięki temu możliwe jest dostosowanie obowiązków zawodowych do określonego trybu życia. „Elastyczne godziny pracy to zachodnioeuropejski standard, który powoli rozprzestrzenia się w Polsce – mówi Marek Jurkiewicz. Korzyści są wówczas podwójne. Pracownik, nie obciążony stresem pracy „na czas” lepiej wykorzystuje te części dnia, w których jest najwydajniejszy. Pracodawca zaś otrzymuje maksymalny efekt jego pracy”. Takie możliwości daje m.in. praca tymczasowa, dodatkowo zapewniając te same przywileje co praca etatowa, pozwala na zróżnicowany tryb i czas pracy, dostosowany do możliwości pracownika. Wykorzystuje potencjał i chęci tych, którzy nie chcą, bądź nie mogą pracować na standardowych warunkach.

Aktywizacja zawodowa osób po 50. roku życia jest ważnym aspektem podnoszonym we wszystkich krajach Unii Europejskiej. W strategii lizbońskiej przyjęto, że do 2010 r. poziom zatrudnienia tej grupy wiekowej powinien wynosić 50 proc. Rządowy program „Solidarność pokoleń 50+” zakłada wzrost zatrudnienia do 40 proc. osób między 55. a 64. rokiem życia do 2013 r. Według deklaracji Michała Boniego, szefa doradców strategicznych premiera Donalda Tuska, jeżeli pracę podejmie 700-800 tys. osób powyżej 50. roku życia, to budżet państwa z tytułu wpływów podatkowych zyska 15-16 mld zł.

Wzrost poziomu zatrudnienia 50-latków, jest ważny nie tylko dla budżetu. Społeczeństwo polskie się starzeje. Obecnie na każde 100 osób w wieku produkcyjnym (18-64 lata) przypada 25 osób powyżej 65. roku życia. W 2030 roku będzie to już 46 osób, a w 2050 roku aż 75. Jednak co trzecia aktywna zawodowo osoba deklaruje, że chce pracować jak najdłużej – dopóki będzie to możliwe. Ta chęć do pracy może więc zostać efektywnie wykorzystana.